Photologio – Μαθήματα από τη Ρουάντα

Επέλεξα να γράψω για αυτό το ταξίδι, καθώς αυτή την εποχή καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε μια πρωτόγνωρη πραγματικότητα. Μια συνθήκη που μας ξάφνιασε, μας έφερε στα όρια μας και ενδέχεται να δοκιμάσει τις αντοχές μας για καιρό ακόμα.

Η Ρουάντα είναι μια χώρα που βίωσε στο παρελθόν γεγονότα απόλυτα καταστροφικά, επιβίωσε και συνεχίζει να ζει με ελπίδα για το αύριο. Η ζωή στη Ρουάντα δεν είναι τέλεια. Προφανώς, ο σκοπός αυτού του άρθρου δεν είναι να ωραιοποιήσει μια σκληρή πραγματικότητα, να παρουσιάσει γενικεύσεις, να δημιουργήσει μια εξωτική αντίληψη των πραγμάτων. Τουναντίον. Στόχος του είναι να τονίσει κάποια στοιχεία που ίσως μας διαφεύγουν με την πρώτη ματιά, να στρέψει το βλέμμα στον άνθρωπο και στα κοινά χαρακτηριστικά που ίσως έχουν οι διαδρομές μας.

Στη Ρουάντα πήγα σε μια περίοδο που στην προσωπική μου ζωή βίωνα κάποιες σημαντικές και δύσκολες αλλαγές. Ταξίδεψα για δουλειά, όχι για αναψυχή και αυτό που συνάντησα εκεί τότε, δε θα μπορούσα να το βρω σε ένα ταξίδι διακοπών. Βρήκα τη δύναμη να πω στον εαυτό μου: Σήκω, όλα θα πάνε καλά.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο Photologio.gr

Παθητικό εισόδημα για φωτογράφους

Εβδομάδα των Παθών και ειδικά για ουκ ολίγους φωτογράφους, που βλέπουν το εισόδημά τους να συρρικνώνεται λόγω της νέας πανδημίας. Καιρός λοιπόν να σκεφτούμε και να αναζητήσουμε τρόπους να διαφοροποιήσουμε τις πηγές εισοδήματος που μέχρι σήμερα γνωρίζαμε και αυτό απαιτεί σκέψη και πράξη, in and out of the box.

Ξεκινώντας κανείς να μιλήσει για το επίκαιρο θέμα του παθητικού εισοδήματος, βρίσκεται ήδη μπροστά στο πρώτο εμπόδιο: Την έλλειψη γνώσης πάνω στο συγκεκριμένο θέμα, αλλά και την πληθώρα των μύθων που περιβάλλουν τον συγκεκριμένο όρο. Τι εννοούμε όταν λέμε παθητικό εισόδημα; Είναι πραγματικά παθητικό και με ποιους τρόπους μπορεί κάποιος να το αποκτήσει;

Σε γενικές γραμμές, παθητικό εισόδημα είναι εκείνο για το οποίο ο αποδέκτης του δεν ασχολείται ενεργά για την παραγωγή του τη στιγμή που το λαμβάνει.

Στην περίπτωση των φωτογράφων, υπάρχουν αρκετοί τρόποι με τους οποίους μπορεί κάποιος να προσπαθήσει να δημιουργήσει αυτή τη διαρκή ροή χρημάτων, ανάλογα φυσικά με το είδος της φωτογραφίας με το οποίο ασχολείται, την εμπειρία και τον χρόνο που διαθέτει. Παρακάτω αναφέρονται μερικοί:

  • Φωτογραφίες stock
  • Licencing
  • Πώληση φωτογραφικών βιβλίων και photobooks
  • Πώληση φωτογραφιών ως prints
  • Online Tutorials
  • Resources (plugins and presets)

Φυσικά, οι παραπάνω, αλλά και άλλες επιλογές που δεν αναφέρονται, απαιτούν μια αρχική (και ίσως συνεχή) επένδυση χρόνου και χρημάτων. Επομένως, το παθητικό εισόδημα δεν είναι ακριβώς αυτό που ακούγεται. Ναι, είναι ένας εναλλακτικός τρόπος δημιουργίας εισοδήματος, που όμως απαιτεί γνώσεις και χρόνο για να αρχίσει να αποδίδει. Η χρυσή λέξη και εδώ είναι η επιμονή και η σωστή αξιοποίηση τεχνικών Marketing. Μια καλή αρχή σε κάθε έναρξη νέας δραστηριότητας είναι η έρευνα. Με το διαδίκτυο στη διάθεσή μας, έχουμε τη δυνατότητα να αναζητήσουμε τρόπους να διαθέσουμε το υλικό και τις υπηρεσίες που παρέχουμε σε νέα κοινά.

Είναι σημαντικό να μην απογοητευτούμε, αν ίσως στην αρχή η προσπάθεια δεν αποδώσει τα αναμενόμενα. Είναι και αυτός ένας εξαιρετικά ανταγωνιστικός χώρος και μέσα από τη διαδικασία της έρευνας και της δοκιμής, μπορούμε να μάθουμε πώς να εκμεταλλευτούμε τις ευκαιρίες που υπάρχουν, έξυπνα και αποτελεσματικά, διευρύνοντας τη δημιουργικότητά μας και παράλληλα, εξελίσσοντας την προσέγγισή μας στη φωτογραφία.

Κάθε εμπόδιο για καλό, λοιπόν. Δοκιμάστε κάποιον από τους παραπάνω τρόπους, αναζητήστε νέους, θέστε εφικτούς στόχους, συζητήστε με συναδέλφους που ίσως έχουν κάνει το βήμα που σκέφτεστε να κάνετε. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, θα βγείτε κερδισμένοι. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα μάθουμε, αν δεν προσπαθήσουμε, αν δε δοκιμάσουμε. Ας αξιοποιήσουμε τον χρόνο που έχουμε για την προσωπική και καλλιτεχνική μας εξέλιξη και σίγουρα μακροπρόθεσμα αυτο θα εξαργυρωθεί στο αποτέλεσμα της δουλειάς μας. Καλή επιτυχία!

Βίκυ Μαρκολέφα http://www.vickymarkolefa.net

 


 

Hosted on pttl.gr 

 

Photography Workshop – Φωτογραφικό εργαστήρι

Ετοιμαστείτε για μια μοναδική φωτογραφική εμπειρία ζωής. Ετοιμάζουμε φωτογραφικό εργαστήρι σε μια μαγική χώρα της Αφρικής, το οποίο θα πραγματοποιηθεί σε λίγους μήνες. Λόγω της ιδιαιτερότητας του ταξιδιού, οι θέσεις θα είναι πολύ περιορισμένες και θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Περισσότερα νέα σύντομα!

Get ready for a unique photography – life experience. We are now organizing a photography workshop in a magical African country, which will take place in a few months. Participants will be few and priority to the ones who are interested first will be given. Stay tuned for more information.

 

 

Γυναίκα, φωτογράφος, σκηνοθέτης. Αυτή η ταινία έχει πλάκα.

Ανάμεσα σε σένα και τα όνειρά σου δεν βρίσκεται μόνο η πίστη στον εαυτό σου και η δύναμη της θέλησής σου. Μη πέφτεις στην παγίδα της αυτοπεποίθησης και του δόγματος της θετικότητας. Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι μπορεί ακόμα να μην έχεις αρκετές γνώσεις (πότε η γνώση θεωρείται αρκετή;). Δεν φταίει ο κοροναϊός, η κρίση ή το κακό κάρμα.
Μπροστά σου βρίσκονται ένα σωρό εμπόδια όπως η έλλειψη χρημάτων, χρόνου και κάθε λογής στερεότυπα και διακρίσεις, που αρκετές φορές προέρχονται και από γυναίκες. Έχω συναντήσει αρκετά από αυτά στον δρόμο μου, μπορείς κι εσύ να τα προσπεράσεις χαμογελώντας.
Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, μέχρι και η λέξη φωτογράφος είναι γένους αρσενικού. Όχι, ο τρόπος που μιλάμε δεν είναι απλά μια λεπτομέρεια. Είναι προέκταση της σκέψης μας.
Το παζλ που καλείσαι να φτιάξεις έχει χιλιάδες κομμάτια, όσα και τα κάδρα που βλέπεις όπου κι αν κοιτάξεις. Κι αν ο δρόμος φαίνεται μακρύς και δύσκολος, ποιά είμαι εγώ να σου πω ότι δεν είναι. Είναι. Έχει όμως και δώρα. Δώρα που θα σε εκπλήξουν και θα σε σπρώξουν στο επόμενο βήμα.
Από το δικό μου ταξίδι, θα κρατούσα κάτι που για μένα έχει μια κάποια σημασία. Έμαθα πολλά από τη διαδρομή μου. Είμαι πιο σοφή, πιο δυνατή, πιο συνειδητοποιημένη από χθες. Είσαι κι εσύ, ήδη, μια βελτιωμένη έκδοση του εαυτού σου. Και επειδή όλα αυτά μάλλον σου ακούγονται αληθινά, μη σταματάς. Σκέψου, σχεδίασε, τόλμησε. Το πιο σημαντικό, νομίζω, είναι σε ό,τι κι αν κάνεις να είσαι η καλύτερη δυνατή έκδοση του εαυτού σου.
Και μιλώντας για σχέδια, σύντομα σας έχω νέα για κάτι που συζητάμε καιρό και είναι ώρα να πάρει το δρόμο του. 
Δεν δημοσιεύω συχνά φωτό με μένα. Νομίζω ότι δεν υπάρχει καλύτερη για να συνοδέψει το κείμενο. Την τράβηξε ένα κοριτσάκι στην Αιθιοπία, η Ράχμα, μετά από ένα δεκάλεπτο μάθημα φωτογραφίας που της έκανα, για να διαπιστώσω (όπως κι εσείς φαντάζομαι) ότι μάλλον της ήταν περιττό. Έμαθα πολλά από τη Ράχμα το λίγο που τη γνώρισα. Νιώθω ταπεινά ευγνώμων.
Image

Φωτογραφία Ντοκιμαντέρ: γράμμα από το πεδίο.

Έχοντας καλύψει αποστολές σε πολλές χώρες της Αφρικής, της Ασίας, της Μέσης Ανατολής και της Κεντρικής Αμερικής και μέσα από διαρκείς συνεργασίες με φορείς, οργανώσεις και ιδρύματα στην Ελλάδα και την Ευρώπη για περισσότερα από δέκα χρόνια, αφηγούμαι ιστορίες μέσα από τον φακό μου συνδυάζοντας την ανάγκη για αυτοέκφραση με το κίνητρο να εργαστώ για ζητήματα που με απασχολούν σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο.

Η φωτογραφία ντοκιμαντέρ είναι ένα είδος με διαρκώς αυξανόμενη απήχηση, με πολλές διαφορετικές εκφάνσεις και δυνατότητες επιλογών. Πέρα από την φωτοδημοσιογραφία και την καταγραφή ιστορικών και καθημερινών γεγονότων, η φωτογραφία ντοκιμαντέρ συγκαταλέγει στους κύκλους της μορφές έκφρασης που δίνουν μεγαλύτερη βαρύτητα στο καλλιτεχνικό στοιχείο ως μέρος της ιστορίας – βλέπε conceptual documentary.

Μέσα από την εμπειρία μου στο πεδίο συγκέντρωσα μερικά σημεία που, μαζί με τον εξοπλισμό, παίρνω μαζί σε κάθε αποστολή.

Δεν ξεχνώ να:

  1. Είμαι ειλικρινής: στην προσέγγισή μου, στις σχέσεις μου με τους ανθρώπους, στην αφήγηση της ιστορίας με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ακρίβεια.
  2. Σέβομαι: τις συνθήκες, τους νόμους, την κουλτούρα του κάθε τόπου, το χρόνο και τον χώρο των ανθρώπων.
  3. Είμαι ασφαλής.
  4. Μαθαίνω: Γνωρίζω το θέμα μου όσο το δυνατόν καλύτερα πριν και κατά τη διάρκεια της φωτογράφησης. Τους ανθρώπους, τις συνθήκες, το περιβάλλον, το ιστορικό.
  5. Έχω υπομονή: Αφιερώνω χρόνο στην προετοιμασία και την εκτέλεση.
  6. Είμαι ευέλικτη: Οι αλλαγές που ίσως προκύψουν μπορεί να δώσουν μια ενδιαφέρουσα τροπή.
  7. Κρατώ σημειώσεις: Σε αυτό το είδος φωτογραφίας, έχει ιδιαίτερη σημασία ο τόπος, ο χρόνος, τα ονόματα, οι λεπτομέρειες της ζωής των ανθρώπων, στοιχεία που μπορεί να «ξεφύγουν» κατά τη γρήγορη ροή μιας φωτογράφισης.
  8. Σκέφτομαι γρήγορα: πιο γρήγορα από τα πράγματα γύρω μου.
  9. Κρατώ επαφή: αν και δεν είναι πάντα εφικτό, η διατήρηση μιας σχέσης με τους ανθρώπους που συμμετέχουν σε μια ιστορία είναι σημαντική και προσθέτει αξία σε κάθε project.
  10. Είμαι ευγνώμων για τους ανθρώπους και τις ιστορίες που συνάντησα με την κάμερα μου στο χέρι.

Ελπίζω να σας δω σύντομα στο πεδίο. Καλές λήψεις και ακόμα καλύτερες φωτογραφικές ιστορίες.

 


Δημοσιεύτηκε στο #Photonet https://www.nexusmedia.gr/documentary-photography/?fbclid=IwAR0NCmr77xxmJ3-LZvglQVv8RbvObnwenv10jzmXescol-X0uZpH4XY60BU

Φωτογραφία: © Vicky Markolefa – “The Outcasts”.

Παιδιά εργάζονται σε κατασκευαστικά έργα, 2011, Ταμάλε, Γκάνα.

Δέκα λόγοι για να μην εργάζεσαι δωρεάν ως φωτογράφος.

Όσοι δραστηριοποιούμαστε επαγγελματικά στον χώρο της φωτογραφίας, της εικονοληψίας και του visual storytelling, συχνά δεχόμαστε προτάσεις για πραγματοποίηση ενός project ή για δωρεάν παραχώρηση υλικού με αντάλλαγμα για παράδειγμα «την προβολή της δουλειάς μας», «την ηθική ικανοποίηση» κ.α.

Όταν κάποιος βρίσκεται στην αρχή της καριέρας του, συχνά πέφτει στην παγίδα να παρέχει υπηρεσίες ή υλικό δωρεάν. Χρησιμοποιώ τη λέξη «παγίδα» σκόπιμα, διότι αυτή η πρακτική μακροπρόθεσμα όχι μόνο ζημιώνει τον ίδιο τον φωτογράφο και το έργο του, αλλά και τον κλάδο της φωτογραφίας στο σύνολό του.

Τί σημαίνει πραγματικά η δωρεάν παραχώρηση υλικού ή εργασίας για τον φωτογράφο, τους συναδέλφους του, αλλά και την φωτογραφία ως επάγγελμα και τέχνη;

Μερικοί λόγοι για τους οποίους δεν ωφελεί να εργαζόμαστε δωρεάν:

  1. Η εκτίμηση για το επάγγελμα του φωτογράφου ξεκινά πρώτα από εμάς. Αν η πνευματική σου ιδιοκτησία, το υλικό σου, ο χρόνος σου δεν έχει οικονομική αξία, δηλώνεις το ίδιο σε όποιον του τα παραχωρείς. Ο άνθρωπος που έλαβε το δωρεάν υλικό θα πράξει αντίστοιχα την επόμενη φορά, σε σένα ή σε κάποιον άλλο συνάδελφο. Τί θα απαντούσες στο επιχείρημα: «Μα, την προηγούμενη φορά το έκανες δωρεάν. Τώρα γιατί ζητάς χρήματα;» Πόσο πειστική και αποτελεσματική θα ήταν η απάντησή σου;
  2. Η παραχώρηση υλικού δεν αποτελεί απαραίτητα και ποιοτική προβολή. Αν όντως ήταν, θα είχε άμεσο οικονομικό αποτέλεσμα όπως κάθε επιτυχημένη επαγγελματική δραστηριότητα ή έστω κάποιο ανταποδοτικό όφελος μακροπρόθεσμα, κάτι το οποίο δυστυχώς συμβαίνει σπάνια.
  3. Η εταιρεία ή η οργάνωση για την οποία θα εργαστείς δωρεάν, δεν θα καλύψει το κόστος του (ακριβού) εξοπλισμού σου, το κόστος των επαγγελματικών προγραμμάτων και αδειών που θα χρησιμοποιήσεις για το post production και σίγουρα δεν θα καλύψει τυχόν ζημιές ή βλάβες που μπορεί να προκύψουν. Δυστυχώς, προκύπτουν.
  4. Δεν θα είναι εύκολο να εξελιχθείς ως φωτογράφος. Το επάγγελμά μας απαιτεί συχνή εκπαίδευση και μεγάλη επένδυση χρόνου και κόπου. Και, όπως ήδη σίγουρα γνωρίζεις, η εκπαίδευση δεν είναι δωρεάν και ο χρόνος είναι (ή μήπως όχι) χρήμα.
  5. Δεν ωφελεί την εικόνα του φωτογράφου και του κλάδου μας. Θα ζητούσε κάποιος από έναν πολιτικό μηχανικό να σχεδιάσει το σπίτι του δωρεάν; Ας πάρουμε την περίπτωση μιας κοινωνικής εκδήλωσης για παράδειγμα: Υπολογίζεται από τους διοργανωτές το κόστος των ποτών, του φαγητού, του χώρου κλπ αλλά όχι το κόστος του φωτογράφου; Το υλικό σου έχει αξία, γι αυτό θέλουν να είσαι εκεί.
  6. Θέλουμε να γινόμαστε καλύτεροι. Δεν θα λάβεις ειλικρινή σχόλια για τη δουλειά σου, επειδή ότι παρέχεις δωρεάν είναι τουλάχιστον «αποδεκτό». Το ουσιαστικό feedback θα σε βοηθήσει να βελτιώσεις την τεχνική, την προσέγγιση και την ποιότητα της εικόνας σου συνολικά.
  7. Δεν θα λάβεις ποτέ χρήματα από την ανανέωση των δικαιωμάτων για τη χρήση του υλικού σου, επειδή δεν τα δέσμευσες με ένα απλό συμφωνητικό. Αυτό θα μειώσει την απόδοση της εργασίας σου σημαντικά, «καταδικάζοντας» το υλικό σου.
  8. Το υλικό που θα παραχωρήσεις – με κάθε καλή θέληση από πλευράς σου – είναι πιθανό να αποφέρει έσοδα πολλών χιλιάδων ευρώ, να χρησιμοποιηθεί σε έντυπα, στο διαδίκτυο, τον Τύπο, για πολλά χρόνια και σε πολλαπλές χρήσεις, ίσως και χωρίς να το γνωρίζεις. Επίσης, είναι πιθανό να μεταβιβαστεί σε άλλους από τους αρχικούς παραλήπτες χωρίς να μπορείς να κάνεις κάτι για αυτό.
  9. Όταν αναπαράγεται το ίδιο δωρεάν υλικό, δε σημαίνει πως θα έχουμε ακόμη λιγότερη ζήτηση για νέες παραγωγές, δηλαδή λιγότερα έσοδα μελλοντικά για σένα και για όλους μας;
  10. Η αναφορά του ονόματος μαζί με το υλικό δεν αποτελεί πληρωμή για την εργασία σου. Είναι άλλος ένας όρος που πρέπει να συμπεριλάβεις στο συμφωνητικό σου.

Κάθε φορά που θα αρνηθείς να παραχωρήσεις υλικό δωρεάν, βάζεις ένα λιθαράκι για να σταματήσει αυτή η πρακτική. Αυτές είναι μερικές σκέψεις γύρω από τη φωτογραφία και την εικονοληψία που όλοι αγαπάμε και θέλουμε να εξασκούμε. Είναι στο χέρι μας να συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που αγαπάμε με επαγγελματισμό, ποιότητα αποτελέσματος και συνέπεια. Εποικοδομητικά σχόλια και απόψεις ευπρόσδεκτα.

 

Κείμενο Βίκυ Μαρκολέφα

Δημοσιεύτηκε στο #Professional, PHOTONET MAGAZINE και το pptl.gr

Webp.net-gifmaker (1).gif

 

Image

Ιορδανία: Πρόσφυγες και προστασία

Λόγω της γεωγραφικής της θέσης, της πολυμορφίας και της σχετικής σταθερότητας που χαρακτηρίζει την κοινωνική και πολιτική ζωή, η Ιορδανία αποτελεί για πολλούς έναν «ασφαλή παράδεισο» σε μια πολυτάραχη περιοχή.

Η χώρα δέχθηκε τα πρώτα «κύματα» λίγο μετά την έναρξη του πολέμου στη Συρία. Περισσότεροι από 650.000 εγγεγραμμένοι πρόσφυγες βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην Ιορδανία, αριθμός που ισοδυναμεί με περίπου το 10% του πληθυσμού της. Ο πραγματικός αριθμός είναι δύσκολο να αποτυπωθεί.

Το κράτος ασκεί τον κεντρικό συντονισμό σε ό,τι σχετίζεται με τη διαμονή, σίτιση, προστασία και πρόσβαση των προσφύγων σε υπηρεσίες υγείας και εκπαίδευσης, με τη συμμετοχή οργανισμών και ΜΚΟ.

Η πλειοψηφία των προσφύγων διαμένουν σε διαμερίσματα και σπίτια, ενώ χιλιάδες ακόμη φιλοξενούνται σε καταυλισμούς όπως ο Ζάαταρι.

Ένα μεγάλο ποσοστό εγγεγραμμένων προσφύγων έχει αποκτήσει ειδικές κάρτες (MOI) που τους επιτρέπουν την πρόσβαση σε διάφορες υπηρεσίες και στο σύστημα υγείας και εκπαίδευσης.

IMG_0350
Ο «Μ» στο σπίτι του στο Αμμάν, με τις δύο από τις τρεις κόρες του. Πρόσφατα απέκτησε την κάρτα ΜΟΙ που του επιτρέπει να μετακινείται ελεύθερα, να έχει δικαίωμα εργασίας και πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας και πρόνοιας για εκείνον και την οικογένειά του. Ιορδανία, 2018 © Vicky Markolefa / Première Urgence Internationale / ECHO

Ενώ η παροχή υπηρεσιών που σχετίζονται με την ασφάλεια και την προστασία έχουν συστηματοποιηθεί σε ένα μεγάλο βαθμό, συχνά προκύπτουν ζητήματα λόγω του αυξανόμενου αριθμού ανθρώπων που αναζητούν καταφύγιο στη χώρα, αλλά και λόγω των πολλών διαχειριστικών θεμάτων που σχετίζονται με τις ευάλωτες αυτές ομάδες.

Ένα συχνό ζήτημα είναι η έλλειψη βασικών πιστοποιητικών, απαραίτητα για την ελεύθερη μετακίνηση των προσφύγων στο εσωτερικό της χώρας, αλλά και για την πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, εκπαίδευσης κ.α.

Πολλοί πρόσφυγες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το σπίτι τους βιαστικά, χωρίς να πάρουν σημαντικά έγγραφα μαζί τους. Σε άλλες περιπτώσεις τα έγγραφα αυτά χάθηκαν ή δεν αποκτήθηκαν ποτέ, όπως για παράδειγμα πιστοποιητικά γεννήσεως για παιδιά που γεννήθηκαν στη Συρία ή σε κάποιο σημείο της προσφυγικής διαδρομής.

«Χωρίς τα έγγραφα αυτά, οι άνθρωποι δεν αναγνωρίζονται ως πρόσφυγες και δεν μπορούν να έχουν την πληροφόρηση και την προστασία που χρειάζονται» εξηγεί ο Martin Rousselot, επικεφαλής της αποστολής της διεθνούς οργάνωσης Première Urgence Internationale στην Ιορδανία.

IMG_0605
Η «Α» επιστρέφει στο σπίτι μετά από την πρώτη μέρα στο δημοτικό σχολείο. Ήρθε με την οικογένειά της από τη Χονς στη Μάνταμπα πριν από δύο χρόνια. Ιορδανία, 2018 © Vicky Markolefa / Première Urgence Internationale / ECHO

 

Παρά τα προβλήματα, αρκετές οικογένειες έχουν καταφέρει να βρουν στέγαση, οι γονείς ασκούν περιστασιακά εργασία, έχουν εγγράψει τα παιδιά τους στο σχολείο και έχουν πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες όπως νοσοκομεία, νομική βοήθεια, κοινωνική και ψυχολογική στήριξη αλλά και οικονομική βοήθεια.

Η ζωή των προσφύγων στην Ιορδανία παραμένει δύσκολη, γεμάτη αβεβαιότητα αλλά και ελπίδα για ένα καλύτερο, ασφαλές μέλλον.

Οι απόψεις είναι προσωπικές.

Κεντρική φωτογραφία: Η πόλη του Αμμάν, Ιορδανία, 2018 © Βίκυ Μαρκολέφα

 

Image

Jaboya: Σεξ Για Ψάρια | Sex For Fish

Μια ιστορία για τον HIV από τη λίμνη Βικτώρια

Η μέρα ξεκινά νωρίς το πρωί στα ψαροχώρια γύρω από τη λίμνη Βικτώρια, στην Κένυα. Δεκάδες μικρά χωριά περιβάλλουν τη λίμνη που αποτελεί τη μοναδική ελπίδα επιβίωσης για τους ανθρώπους και τα ζώα της περιοχής.

Από τη λίμνη πηγάζει κάθε στοιχείο ζωής σε μια περιοχή ξηρή και απομακρυσμένη. Η τροφή, το νερό, το εισόδημα των κατοίκων εξαρτώνται από τη λίμνη και όσα προσφέρει.

Το ψάρι αποτελεί τη βασική τροφή των ντόπιων. Είναι το κύριο εμπόρευμα μαζί με κάποια λαχανικά και φρούτα που καλλιεργούνται σε μικρή κλίμακα.

_-Vicky-Markolefa--(1-of-1)-38

Η φτώχεια, η ανεργία, η έλλειψη αγαθών όπως το καθαρό νερό και η ανεπαρκής πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας και εκπαίδευσης είναι στοιχεία εμφανή με την πρώτη ματιά.

Η θέση των γυναικών στην περιοχή δε διαφέρει από εκείνη σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες: πατριαρχία, εκμετάλλευση, ανισότητα. Οι γυναίκες που ζουν στη λίμνη Βικτώρια δεν έχουν τη δυνατότητα να αγοράσουν τη δική τους βάρκα και να ψαρέψουν. Εργάζονται στην διαλογή και επεξεργασία των ψαριών και εξαρτώνται από τους ψαράδες για την τροφή και το εισόδημά τους. Μια από αυτές τις γυναίκες είναι η «Μ». Γεννήθηκε και μεγάλωσε δίπλα στη λίμνη και εργάζεται σε έναν τοπικό συνεταιρισμό γυναικών που δημιουργήθηκε από την ActionAid.

Η διάθεση των ψαριών της λίμνης βασίζεται σε ένα τοπικό σύστημα που ονομάζεται Jaboya. Σύμφωνα με το μοντέλο αυτό, οι γυναίκες που εργάζονται στη λίμνη αναγκάζονται να κάνουν σεξ με τους ψαράδες, τους εμπόρους και όσους εμπλέκονται στην αλυσίδα διανομής και παραγωγής του ψαριού, ώστε να πάρουν ψάρια.

_-Vicky-Markolefa--(1-of-1)-37

Η πρακτική αυτή σε συνδυασμό με την έλλειψη πληροφόρησης και επαρκούς προφύλαξης έχει εκτοξεύσει τα ποσοστά HΙV στην περιοχή. Χήρες και παιδιά (πολλά από αυτά ορφανά) είναι ακόμα πιο ευάλωτα στο σύστημα Jaboya, αλλά και απέναντι στον ιό.

Τα τελευταία χρόνια οι προσπάθειες ενημέρωσης των κατοίκων για τις επιπτώσεις της Jaboya έχουν αυξηθεί. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ενημέρωση για τους τρόπους μετάδοσης και προστασίας, αλλά και στην ενδυνάμωση της θέσης των γυναικών ώστε να μην εξαρτώνται από το σύστημα Jaboya για την επιβίωσή τους.

Kείμενο, Φωτογραφίες © Vicky Markolefa

PROTAGON

 

At Ridvan’s home

Outreach Activities in Ismir

Relief International recently started a promising partnership with the organization Mudem in Ismir, thanks to the support of the European Union – ECHO.

Through the support of ECHO, Relief International and Mudem organize training activities, provide medical and social support and deliver humanitarian aid to survivors, asylum seekers, migrants, and particularly vulnerable groups such as women and children. One of the most important aspects is the outreach work targeting vulnerable individuals and offering them essential support, where and when is needed.

Vicky Markolefa_Relief International (18)

“My name is Ridvan and I come from Syria. We are now in Turkey and you are welcomed in my home. 

Due to a side effect caused by medication, I cannot move my legs. The organization helps me. They gave me my wheelchair, offered me treatment and helped with interpretations and my transportation to the hospital. I am so grateful to be here, in Turkey. I don’t want to go back to Syria. We would like to stay here. We are twelve people in this home. Two are children. My children are growing up and begin to take care of the family. Because of my condition, I cannot work. I am hoping to get better. I feel so concerned with my health. I hope for a better future for all my family.”  

Vicky Markolefa_Relief International (16)

Read more stories like Ridvan’s and support the work of Relief International in Turkey here  https://www.ri.org/reach/middle-east/turkey

© Vicky Markolefa / Relief International

A step closer to school

Rainbow Center, Gaziantep

More than 3 million refugees are now in Turkey and approximately 400.000 live in the city of Gaziantep, a few kilometers from the Syrian border. Here, Relief international has been providing essential psychosocial support and medical services to vulnerable people with the support of the European Union – ECHO.

Vicky Markolefa_Relief International (54).jpg

Through the partnership with Rainbow center, RI is offering much needed educational support to the most vulnerable children in the area, helping them catch up with the curriculum. Many of these children have not been able to attend classes regularly.

Vicky Markolefa_Relief International (48)

Lack of time, no access to resources, language barriers and the limited ability to do homework are some of the challenges the kids are facing.

 

Mr. Mahmud teaches Arabic and science in the center. He speaks to the RI team about what motivates him to continue:

“Rescuing these street children from lack of awareness, disruption and falling into illiteracy. Well, that gives me a great motivation to come here every day and encourage my friends who have the ability to contribute.”

Vicky-Markolefa_Relief-International-(47)
Rainbow center, Gaziantep © Vicky Markolefa / Relief International

Find out more about Relief International’s work with refugees in Turkey here: www.ri.org/reach/middle-east/turkey

——

Photos: © Vicky Markolefa | Relief International

A day at Multeciler Community Center

Physiotherapy and psychosocial support in Istanbul

Relief International works with Multeciler Community Center in Istanbul to provide essential medical rehabilitation and psychosocial support to refugees and migrants, thanks to the support of the US BPRM.

Vicky Markolefa_Relief International (5)

Mohamad is a physiotherapist team leader at the center. The past months he has been working with Abdurahman, a young boy from Syria.

“Abdurahman hasn’t had any physiotherapy sessions ever since he came to Istanbul. He has a problem with his legs, he cannot move them. We referred him to the hospital as he was in need of surgery”

“After the surgery, we followed up and we started having sessions together. He was very inactive before, but gradually he started saying that he wants to play, he wants to be with his friends”

Vicky Markolefa_Relief International (1)

“A few weeks ago he started to take some steps with the walker. I feel great. I want him to go to school, I want him to do more than that.” Mohamad says.

Vicky Markolefa_Relief International (60)

Thanks to the support of the US BPRM, RI supports not only physiotherapy programs but also offers mental health and psychosocial support to refugees visiting Multeciler community center.

Vicky Markolefa_Relief International (59)

“S. is a refugee from Syria. When she first came to the center she faced high anxiety and suffered from panic attacks. She had difficulties managing her life”, Bilgen Kumral, S. clinical psychologist explains.

“My personal circumstances were very bad.” S. says. “As a result, I was psychologically affected, I felt very tired and was not able to do anything – I became just a number in this life.”

Vicky Markolefa_Relief International (2)

“After having weekly psychological support sessions with Bilgen, I started to feel better. I felt that I am present in this life. Now, I am a vital person, full of internal comfort that I am able to pass on to my children and to give them the beautiful sense of life and the positive energy that enables us to proceed with our lifes and step forward in our future plans. Frankly, this change is due to Bilgen’s treatment sessions.”

Ali, manager of the project, welcomes us and explains more about the services and the objectives of the center.

Vicky Markolefa_Relief International (6)

“Our objectives are to improve access to comprehensive mental health support for Syrian refugees and to improve access to physiotherapy for refugees with impediments. Especially due to the language barriers, many refugees cannot explain their problems and thus, cannot access the services in other medical structures. Also, the refugees who are not yet registered have limited access to services. Here, we offer comprehensive services to all refugees completely free of charge. These services are particularly useful for the integration of the refugee population. That is why we also provide relevant trainings to schools and other institutions.”

Discover more stories and support the work of Relief International in Turkey here https://www.ri.org/reach/middle-east/turkey

Sham stands again

Physical rehabilitation for refugees in Istanbul

Relief International and its local partner Multeciler Community Center offer physiotherapy outreach services in Istanbul for vulnerable refugees who cannot leave their home.

Sham is one of the hundreds of refugees from Syria who survived war and now need special medical care to recover and improve their quality of life. She welcomes us in her home in Istanbul where she lives with her husband. Sham benefits from the outreach activities offered by Relief International and Multeciler, thanks to the support of the US BPRM.

Sham was working as an assistant surgeon in a hospital which was attacked by air. A bomb fell while she was working in the surgery room. Sham explains:

“I was supporting the surgeon during one child’s surgery. The hospital was bombed. The child who was undergoing surgery and the physician passed away and I was injured.”

Vicky Markolefa_Relief International (11)

“Immediate first aid was provided to me. After some time, I was transferred to Turkey to get further medical assistance.”

 Vicky Markolefa_Relief International (12)

“All thanks, appreciation and respect to all the physiotherapists because they are doing their best to provide for the injured people. They are the ones who draw a smile on the injured people’s face and give them hope in life after Allah. I am sure that the physiotherapists are doing their best to support us until we’ve recovered. I wish all the best to them.”

Find out more stories like Sham’s and support the work of Relief International in Turkey here https://www.ri.org/reach/middle-east/turkey

—– © Vicky Markolefa / Relief International